امارات و عربستان سعودی: بین واشنگتن و تهران

تداخل فعلی هر دو مسیر را به طور همزمان آزمایش می کند. عربستان سعودی بی سر و صدا به هواپیماهای ائتلاف اجازه عبور از حریم هوایی این کشور را داده است و اطلاعاتی را در مورد تحرکات موشکی ایران به اشتراک گذاشته است، اما ریاض با دقت از هر گونه نقش رزمی عمومی که منجر به انتقام مستقیم ایران علیه زیرساخت های سعودی شود، اجتناب کرده است.

طناب محکم امارات متحده عربی

امارات متحده عربی با نسخه حادتری از معضل سعودی مواجه است. ابوظبی خود را به عنوان توانمندترین کشور خلیج فارس از لحاظ نظامی با نیروهای مسلح حرفه ای که بسیار بالاتر از رده وزنی خود مشت می کند، قرار داده است. نیروی هوایی امارات از جنگنده های پیشرفته F-16E/F Block 60 بهره می برد و سرمایه گذاری زیادی در دفاع موشکی، جنگ الکترونیک و قابلیت های عملیات ویژه انجام داده است.

اما امارات متحده عربی همچنین از نظر اقتصادی در معرض ترین کشور خلیج فارس است. اقتصاد دبی کاملاً به نقش آن به عنوان یک مرکز لجستیک، گردشگری و مالی جهانی بستگی دارد - عملکردهایی که در اثر حملات موشکی مستمر ویران خواهند شد. یک حمله موفقیت آمیز به فرودگاه بین المللی دبی یا بندر جبل علی موجی از شوک را در زنجیره های تامین جهانی ایجاد می کند و باعث خروج جمعیت مهاجر که 88 درصد از ساکنان امارات را تشکیل می دهند، می شود.

این آسیب‌پذیری اقتصادی رویکرد دقیق کالیبره‌شده ابوظبی را توضیح می‌دهد: ارائه دسترسی پایه و پشتیبانی لجستیکی به ائتلاف در حالی که ارتباطات پشتیبان با تهران را حفظ می‌کند و از هرگونه اقدامی که می‌تواند به عنوان تجاوز مستقیم امارات علیه ایران به تصویر کشیده شود، اجتناب می‌کند.

پاسخ مخارج دفاعی

هر دو کشور با افزایش هزینه‌های دفاعی گسترده به محیط تهدید تشدید شده واکنش نشان داده‌اند. بودجه دفاعی عربستان سعودی در سال 2025 از 75 میلیارد دلار فراتر رفت که این کشور را به پنجمین هزینه نظامی بزرگ جهان تبدیل کرد. امارات متحده عربی، علیرغم جمعیت کوچک 10 میلیونی خود، سالانه بیش از 25 میلیارد دلار برای دفاع هزینه می کند - بیشتر از سرانه هر کشور دیگری روی زمین.

اولویت های کلیدی تدارکات عبارتند از:

• باتری‌های THAAD — هر دو کشور به دنبال سامانه‌های دفاعی منطقه‌ای با ارتفاع بالا ترمینال اضافی هستند که قادر به رهگیری موشک‌های بالستیک میان‌برد هستند
• Patriot PAC-3 MSE — رهگیرهای ارتقا یافته برای باتری های پاتریوت موجود برای کنترل موشک های بالستیک پیشرفته ایرانی
• یکپارچه دفاع هوایی و موشکی — سیستم های C2 که حسگرها و تیراندازهای ایالات متحده و خلیج را به یک شبکه دفاعی متحد متصل می کند
• سیستم‌های ضد پهپاد — سلاح‌های انرژی هدایت‌شده، مجموعه‌های جنگ الکترونیک و سیستم‌های رهگیر کوچک برای شکست دادن تهدید پهپادهای ازدحامی

بین دو قدرت

چالش اساسی برای امارات متحده عربی و عربستان سعودی این است که این درگیری هیچ نتیجه ای ندارد که به طور کامل منافع آنها را تامین کند. یک پیروزی قاطع آمریکا که رژیم ایران را سرنگون می کند، می تواند هرج و مرج منطقه ای را ایجاد کند و شبه نظامیان فرقه ای را قدرتمند کند. پیروزی ایران - یا حتی بن‌بستی که تهران را جسورتر می‌کند - باعث می‌شود کشورهای خلیج با همسایه‌ای تهاجمی‌تر با تمایل ثابت شده برای استفاده از نیروی موشکی روبرو شوند. و یک درگیری طولانی، اقتصادهای منطقه را در معرض تهدید دائمی نگه می‌دارد و سرمایه‌گذاری خارجی را که هر دو کشور برای برنامه‌های متنوع‌سازی اقتصادی جاه‌طلبانه نیاز دارند، از بین می‌برد.

در حال حاضر، ریاض و ابوظبی به طناب محکم خود ادامه می دهند: به اندازه کافی به واشنگتن نزدیک هستند تا از حمایت آمریکا بهره مند شوند، به اندازه کافی از عملیات جنگی دور هستند تا انکار قابل قبولی را با تهران حفظ کنند، و به اندازه کافی ثروتمند هستند تا بهترین دفاع هوایی را که پول می توانند تهیه کنند خریداری کنند، در حالی که امیدوارند هرگز نیازی به استفاده از آنها نباشد.